"I don’t think anybody on a motorcycle has ever asked the question ‘Are we there yet?’"

Fyrir mér er hamingjan ekki bara að hafa og eiga það sem er mér kært heldur að geta notið þess án streitu eða núnings. Ég er þannig gerður að ég sæki í afslappað, streitulaust og rólegt umhverfi, sama hvað ég er að gera.

Það var ekki fyrr en nýlega að ég áttaði mig á að það er fullt af fólki þarna úti sem er akkúrat öfugt við mig. Fullt af fólki sem finnur engan frið nema það sé í straumnum, helst að berjast á móti.

Hvernig á ég að geta verið hamingjusamur innan um slíkt fólk? Og er nema furða að það pirri sig stundum á mér?

Alltaf lærir maður eitthvað nýtt.

The universe, breaking us down …

parislemon:

jesseharding:

After seeing Her the other day I realized that it felt a lot like Lost in Translation and dealt with the same themes: isolation, loneliness, and finding solace in someone (or something) else.

Yep. Thought the same things.

Update: Another interesting little twist to this: remember that Spike Jonze and Sofia Coppola were married from 1999 - 2003. Then there’s the rumor that Giovanni Ribisi’s photographer character in Lost in Translation was based on Jonze. And, of course, there’s the voice of Samantha…

Was Her Jonze’s direct response to Lost in Translation? Maybe that’s reading way too much into it. But maybe not. It’s certainly a compelling notion that sort of works beautifully.

Æðisleg mynd. Og ég er sammála þessu, það er erfitt að aðskilja hana frá Lost in Translation. Sérstaklega þegar ScarJo er í báðum myndum. Tilviljun?

Source jesseharding

Reblogged from jesseharding